تهذيب « 1 » ذكر فرموده به نحوى كه مطابق با كافى است ، نظر به اين كه حديث را نقل از كافى فرموده‌اند . بنابراين آنچه را كه در مصباح ذكر فرموده‌اند كه اين لفظ را هفت مرتبه ذكر فرموده‌اند ، مأخذ پنج موضع اگر چه معلوم است كه جمع ما بين كافى و فقيه است بلكه فقيه است ، و مأخذ موضع سادس كافى است نظر به آنچه در سابق بيان شد در دعاى آخر ، يعنى در دعاى در حال اين كه خدا أيسر بر أرض باشد ، در فقيه يا حنان يا منان تا آخره مذكور نيست بلكه مذكور در كافى است ، و لكن مأخذ موضع سابع مشخص نيست ، و آن اين است كه در مصباح فرموده در حالى كه جبهه موضوع بر أرض بوده باشد قبل از دعاى اللهم اني أسألك اليسر بعد العسر تقول : اللهم اني أنشدك بايوائك على نفسك لاعدائك لتهلكنهم و لتخزينهم بأيديهم و أيدي المؤمنين أن تصلى على محمد و على المستحفظين من آل محمد ثلاثا . مبحث هفتم : در بقيه امور متعلقه به اين مقام است و آن چند چيز است : اول : آن است كه تعفير مستحب در اين مقام يعنى ما بين دو سجدهء شكر عبارت از وضع خدين است بر محل سجود ، چنانچه سابق بيان شد ، و اخبار مشتمل بر لفظ خد بسيار است ، و در حديث مشهور كه تعداد از علامات مؤمن در آن بيان شده لفظ جبين مذكور است هكذا : « تعفير الجبين » لهذا مناسب اين است كه جمع ما بين وضع جبين و خدين نمايد ، اگر چه ممكن است كه جبين حمل شود بر خد ، و اين اولى از عكس است ، نظر به كثرت اخبار مشتمله بر لفظ خد و عمل أصحاب به ظاهر آن . دوم : آن است كه تكبيرى در اين سجده يعنى قبل از دخول در آن ثابت نيست مثل سجدهء تلاوت ، و اما بعد از رفع رأس ، پس ظاهر از اكثر اصحاب آن نيز

--> « 1 » تهذيب شيخ ج 2 / 110 - 111 .